Anketler kararsızların hızla artarak en yüksek oy oranına ulaştığını gösteriyor.
Kararlı partizanların ise sabun gibi eridiğini, reel politikadan bir gelecek olmadığını ve her ne koşulda olursa olsun bu kirli siyaset gömleğini giyenlerin türlü yolsuzluklar ve cinsel istismarlarla anılmasının ülkenin siyaset kurumuna olan güveni tuz buz ettiğini gösteriyor.
Klasik rayından çıkmış bu iktidar ya da muhalif çizgideki siyasi mevzi hızla itibar kaybederken peki bu halk bundan sonra yeniden kime güvenecek? Oy vermekle veya oy verenlerin kurgusuyla kazanılan iktidarlar bu halkın geneline ve onların ruhuna hitap edebilecek mi?
Artık oyla sahaya sürülen bu demokrasi masalını, iktidar nemalananları ve yalakaları dışında pek kimse kanmıyor.
Toplumun bir kesimi ırkçı-milliyetçi bir argümanın etrafında kan kusarcasına resmi tarihin şablonuyla ötekine kin kusarken diğer bir kesim ise iktidar alanının etrafında öyle kayıtsız ve sorgusuz çörekleniyor ki, onun huzurlu ikliminde her mevsim ilkbahar yaşıyormuş gibi yapabiliyor.
Öte yanda da toplumda ötekine de saygı isteyen, iklim değişikliğine, kadın ve çocuk istismarlarına tepki duyan, hayvan haklarına ve tüm bir yaşama karşı duyarlılık isteyen önemli bir kesim ise o cenderenin içine girmiyor ve sergilenmekte olan bu politik şarlatanlığa destek olmuyor…
Gençliğin reel politikadan beklentisi ise çoktandır uçup gitti, yerine yurt dışına kapağı atma hayalleri geldi...
***
Siyaset bilimi, ülkenin bütün siyasal ve kamusal alanın davranışlarının belirlendiği sosyal üstyapı alanıdır.
Düşünce tarihi, uluslararası siyaset, kamu yönetimi, ahlak, felsefe, sosyal bilim gibi alt disiplinlerle beslenir.
Gerçekten beslenir mi? Ülkemize bu pencereden bakınca siyasetimizin pek de buradan nasiplendiğini söyleyemeyiz. Herkes kendi ekibini kuruyor. Kimse liyakat ve birikimin penceresinden yaklaşmıyor. Çünkü denetlenmekten, açığa çıkmaktan, fazla nemalanamamaktan korkuyorlar…
Siyaset adına sergilenen bu tiyatronun fazla seyircisi kalmadı artık. Yeterince değer ve itibar kaybı yaşayan bu kurumun ülke geleceğinde ne kadar güçlü ve yönlendirici bir yeri olacak; geleceğe yönelik nasıl bir kurguyla hayalleri ve düşleriyle süslenmiş insanca yaşanabilir bir ülke tasarımlanacak, bilinmiyor. Ne iktidar ne muhalif unsurlar inandırıcı bir proje ortaya koyamıyor.
Siyasetin temelinin hukuka, güçler ayrılığına ve katılımcı demokrasiye dayandığı gerçeği göz önüne alındığında bu değerlere artık bugün bir o kadar kıymet verilmiyor. Ben yaptım oldu demokrasisi hiçbir denetleme kurumuna uğramadan resmi gazetelerden sıçrayıp ensemizde pratik kazanıyor.
Birbiriyle sataşıp düello edercesine haykırarak üslupların egemen olduğu siyaset arenasından karşılıklı saygı ve parlak bir geleceğin çıkmayacağı da aşikar.
Siyasete olan güvenin diplere düştüğü, belli köşeleri kapmış koltuk ve mevki sevdalılarının insanların duyarlıklarını pazarladığı ve karşıt yerde duranların durmadan aşağılandığı bir faşizm sergileniyor sahnede. Bu kara düello siyasetinden bir ülke sıyırıp refaha ve ortak bir geleceğe uzanmak ne denli olası!...
***
Haliyle toplum tabanında reel siyasetten kopuş hızlanıyor. Duygu ve rant köşelerini tutmuş kalpazan, müteahhit, mafya kökenli kravatlı hırsızlar halklar arasında güvensizlik ve düşmanlık yayıyor. Milletin duygularının ipliği pazara çıkarılıyor ve birbirine kırdırtılıyor. Fonlar, vergiler, cezalar, icra dosyaları bir ülkenin en popüler gündemi durumunda.
Kışkırtan, ayrıştıran, kutuplaştıran bu bozguncu dil ideolojiler üstü bir mecrada daima ve hep iktidarların ve onların sistemi olan zenginliğin ambarına hizmet ediyor her daim. Halkın kursağından eksilen ne varsa bu koltukları tutanlara ve onların ambarlarına akıtılıyor.
Ama artık halk partilere inanmıyor. Bölünmüşlüğe ve kutuplaştırmaya kanmıyor. Tarihin en büyük tokadı toplum tabanında kendini besleyip biliyor. Bu denli aymazca şekillendirilen siyaset kurumunun yobazlığı eskisi kadar tabanda karşılık bulamayacak. En büyük korkuları da bu zaten. Bu kopuştur ki onların sonunu hazırlayacak olan…
Sadece bu ülkenin de değil, Avrupa’dan Balkan ülkelerine kadar tatmin olmayan halklar, öğrenciler, bıkmışlar ve geleceğe umutla bakamayanlar iktidarlara karşı en güçlü bir şekilde hem sokakta hem seçim sandıklarında atacağı güçlü tokat için birikiyor.
Siyasetin bu kirli tavrı sürdüğü müddetçe hem ekmeğinden hem de geleceğe dair umutlarından uzaklaşan insanlar dünyanın dönüşüne elbet müdahale edecek bir eşiğe sıçrayacak.
Mesele siyaset kurumunun bu gerçeği bir an evvel kavraması ve gerek politikalarında gerek topluma vereceği imajda köklü bir değişime yönelmesi.
Aksi takdirde halk, adına demokrasi denen bu içi boşaltılmış Truva Atının ayakları altından doğrulup halk için demokrasi bayrağını kendi surlarına dikecek…
Kaynak: gazetemunevver.com.tr
